•  
  •  

State-of-the-art τεχνολογία που βασίζεται σε βιολογικές επιστήμες.
Ελαχιστοποίηση της έκθεσης σε μόλυνση του αέρα.
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε βελόνες για να εξαγάγετε PRP.
Εξοικονόμιση χρόνου - απλή διαδικασία.


ΤΟ SW-PRP (πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια) της MediconTec

Η επούλωση των πληγών, συντελείται μέσω δύο (2) φυσιολογικών διεργασιών της αναγέννησης και της επιδιόρθωσης.
   Στην αναγέννηση, η πληγή επουλώνεται και ο χαμένος ιστός αντικαθίσταται από κύτταρα παρακείμενου υγιούς ιστού. Η μίτωση συμβαίνει σε αυτά τα γειτονικά κύτταρα για να αντικαταστήσουν τα κύτταρα που χάνονται ως αποτέλεσμα του τραυματισμού. Αυτό σημαίνει οτι ο ιστός αποκαθίσταται μέσω της διαδικασίας της κυτταρικής και ιστικής ανάπλασης. Αυτή, είναι η ιδανική μορφή θεραπείας δίνοντας καλό αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα.
  Η επιδιόρθωση είναι μια αποτελεσματική μέθοδος επούλωσης των κατεστραμένων ιστών. Ο κατεστραμμένος ιστός αντικαθίσταται με κολλαγόνο. Το κολλαγόνο είναι μια σκληρή πρωτεΐνη με υψηλή αντοχή. Αυτό είναι το κύριο συστατικό του ινώδους ιστού των ουλών. Στην επιδιόρθωση ο αρχικός ιστός αντικαθίσταται με ινώδη ιστό. Όμως, λειτουργικά και αισθητικά το αποτέλεσμα είναι φτωχό. Οι περισσότερες πληγές επουλώνονται με έναν συνδιασμό αναγέννησης και επιδιόρθωσης.

H SW-PRP θεραπεία είναι μια state-of-the-art θεραπεία που βασίζεται στην θεραπευτική δύναμη των αιμοπεταλίων του ασθενούς τα οποία περιέχουν παράγοντες ανάπτυξης.

Εφαρμογές:

Νευροχειρουργική.
Στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής.
Ωτορινολαρυγγολογία - Χειρουργική Κεφαλής και τραχήλου.
Αισθητική χειρουργική.
Ουρολογία.
Περιοδοντολογική Χειρουργική.
Ορθοπεδική - Xειρουργική σπονδυλικής στήλης.
Καρδιοθωρακική χειρουργική.
Γενική χειρουργική.


Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ

  Η διαδικασία της επούλωσης ορίζεται από την Εταιρεία Επούλωσης Τραυμάτων και Ελκών ως μια σύνθετη και δυναμική διαδικασία που οδηγεί σε αποκατάσταση της ανατομικής συνέχειας και λειτουργίας. Η επούλωση των πληγών, αν και συχνά θεωρείται δεδομένη, είναι μια πολύ δυναμική και ευαίσθητη διαδικασία. Η διαδικασία επούλωσης του τραύματος είναι μια σωρεία γεγονότων η οποία ενεργοποιείται με τον τραυματισμό του ιστού.  Η κατάλληλη διαχείριση τραύματος εξαρτάται από την κατανόηση της κανονικής διαδικασίας επανόρθωσης, τους παράγοντες που επιρρεάζουν τη διαδικασία αυτή και τις παρεμβάσεις που μπορούν να επιρρεάσουν θετικά ή αρνητικά την έκβαση.  Η θεραπεία εξελίσσεται σε τέσσερις (4) φάσεις:


1. Η αιμόσταση (Αγγειακή απόκριση):
  Αγγειοσύσπαση - μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ανεξάρτητα από το αίτιο του τραυματισμού, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται για να σταματήσει η αιμοραγία και να μειώθει η έκθεση σε βακτήρια.
  Τα αιμοπετάλια συσσωρεύονται στο σημείο της βλάβης για να σχηματίσουν έναν «θρόμβο».
  Ο θρόμβος, σχηματίζεται από τη μετατροπή της θρομβίνης στο ινωδογόνο σε ινώδες.
  Η επούλωση των πληγών ξεκινά μέσα σε λίγα λεπτά μετά από την βλάβη των ιστών.

 

2. Η φλεγμονή (Φλεγμονώδης Απόκριση):
  Αυτή είναι η έγκαιρη αντίδραση του αμυντικού συστήματος του οργανισμού κατά των μικροβιακών εισβολών.
  Τα ουδετερόφιλα είναι τα πρώτα και περισσότερα από τα λευκά αιμοσφαίρια που φτάνουν στην τραυματισμένη περιοχή. Ο ρόλος τους, μαζί με τα μακροφάγα, είναι να καταναλωθούν επιβλαβείς παράγοντες, προστατεύοντας έτσι έναντι βακτηριακών εισβολών.
  Τα μονοκύτταρα και τα μακροφάγα παραμένουν στην περιοχή περίπου τέσσερις (4) ημέρες.
  Τα μονοκύτταρα μπορούν να φαγοκυττώσουν τα ξένα υλικά. Τα μακροφάγα είναι σημαντικά κύτταρα στην επούλωση των πληγών, επειδή εκκρίνουν παράγοντα αγγειογένεσης (AGF). Ο AGF διεγείρει το σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων. Η επούλωση του τραύματος είναι σημαντικά μειωμένη χωρίς τα μακροφάγα.
  Τα λευκοκύτταρα και μακροφάγα χρησιμεύουν ως φαγοκύτταρα που αναγνωρίζουν την ξένη πρωτεΐνη ή τον κατεστραμμένο ιστό, συνδέονται με αυτόν και τον καταστρέφουν.
  Οι μεμβράνες των κυττάρων διαταρράσονται από την απελευθέρωση των χημικών ουσιών με αποτέλεσμα, τη δημιουργία οιδήματος.
  Υπάρχουν όμως και άλλοι μεσολαβητές της φλεγμονής: Τα μαστοκύτταρα, το σύστημα κινίνης - καλλικρεΐνης και οι ελεύθερες ρίζες.
  Διαταραχές που οδηγούν σε μείωση του αριθμού των φαγοκυττάρων, επιβραδύνουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και κάνουν το άτομο πιο επιρρεπές σε λοιμώξεις.

3. Αναγέννηση (φάση πολλαπλασιασμού).
  Αυτή η φάση περιλαμβάνει επικάλυψη των εναποθέσεων κολλαγόνου, αγγειογένεση, κοκκοποίηση, την ανάπτυξη ιστού και μείωση της επιφάνειας του τραύματος.
  Το κολλαγόνο εκκρίνεται ανακατασκευάζοντας το συνδετικό ιστό. Η βιταμίνη C, ο ψευδάργυρος, το οξυγόνο και ο σίδηρος είναι απολύτως απαραίτητα για τη διαδικασία αυτή.
  Ξεκινά η κοκκιοποίηση. Το κολλαγόνο, τα τριχοειδή αγγεία και τα κύτταρα αρχίζουν να γεμίζουν το χώρο του τραύματος με νέο συνδετικό ιστό. Ο κοκκιώδης ιστός, είναι κόκκινος και ανώμαλος με μία σαρκώδη εμφάνιση.
  Το τραύμα συστέλλεται καθώς ο νεοσυσταθείς κοκκιώδης ιστός τραβά τους κρημνούς του τραύματος προς τα μέσα. Αυτό προκαλείται από τη δράση των μυοϊνοβλαστών.
  Η δημιουργία επιθηλίου ξεκινάει καθώς επιθηλιακά κύτταρα μεταναστεύουν από το περιβάλλων δέρμα. Αυτός ο ιστός, είναι πολύ εύθραυστος.
  Ξεκινά η ανάπτυξη του δέρματος. Τα κύτταρα τελικά αρχίζουν να διαφοροποιούνται σε διάφορα στρώματα της επιδερμίδας.
  Η επιθήλιωση μπορεί να επισπευθεί εάν ένα τραύμα διατηρείται υγρό. Η αρχική ουλή είναι έντονα κόκκινη, παχιά και χλωμιάζει υπο πίεση.

4. Αναδόμηση (φάση ωρίμανσης).
  Η αναδιαμόρφωση της ουλής συνεχίζεται για περίπου ένα (1) χρόνο.
  Ο ουλώδης ιστός επανακτά τα 2/3 περίπου της αρχικής αντοχής του.
  Ο ουλώδης ιστός δεν είναι ποτέ τόσο ισχυρός όσο ο ιστός που αντικαθιστά.

ΤΥΠΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΕ PRP

  Το όνομα των αυξητικών παραγόντων αντανακλά τη δραστηριότητα ή την καταγωγή τους. Αυτοί είναι:

Ο αιμοπεταλικός αυξητικός παράγοντας (PDGF). Είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται από τα αιμοπετάλια, τα μακροφάγα και τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αποθηκεύεται στα κoκκία των αιμοπεταλίων. Απελευθερώνεται όταν τα αιμοπετάλια ενώνονται, ξεκινώντας έτσι τη διαδικασία της πήξης. Τα κύτταρα του συνδετικού ιστού της περιοχής αυτής, αντιδρούν με την έναρξη της διαδικασίας πολλαπλασιασμού.
Αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF). Παρουσιάζει κατά 24% ομοιότητα στην ανοσοέκφραση με τον PDGF αλλά, ενώνεται σε διαφορετικούς υποδοχείς και έτσι προκαλεί διαφορετικές βιολογικές επιδράσεις. Είναι ένα ισχυρό Μιτογόνο για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και βοηθά στην αγγειογένεση.
Tροποποιητικός αυξητικός παράγοντας (TFG). Αυτή είναι μια σούπερ οικογένεια πρωτεϊνών που περιλαμβάνει μορφογενετικές οστικές πρωτεΐνες και άλλα. Έχει τρεις (3) θεμελιώδεις λειτουργίες:
    ♦ Διαμορφώνει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων (είναι καταστολέας).
    ♦ Αυξάνει τη σύνθεση της εξωκυττάριας μήτρας.
    ♦ Έχει ανοσοκατασταλτική δράση.
Ινσουλινόμορφος αυξητικός παράγοντας Τύποι Ι και ΙΙ. Αυτός βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στα οστά. Αυξάνει τον αριθμό των πολυπύρηνων οστεο-κλαστικών  κυττάρων και τη σύνθεση κολλαγόνου.
Αυξητικών παράγοντας των ινοβλαστών (FGF). Διεγείρει την αγγειογένεση και τον πολλαπλασιασμό των ενδοθηλιακών κυττάρων και τη σύνθεση κολλαγόνου.
Αυξητικός παράγοντας του συνδετικού ιστού (CTGF). Προάγει την αγγειογένεση, την αναγέννηση του χόνδρου και τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ ΜΕ ΤΟ SW-PRP 

  Εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει οτι η αυξημένη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων στο PRP μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης. Τo SW-PRP λειτουργεί ως ένα σύστημα σφραγίσματος των ιστών και μεταφοράς ουσιών με τα αιμοπετάλια να ξεκινούν τη διαδικασία επούλωσης του τραύ-ματος απελευθερώνοντας τοπικά παράγοντες ανάπτυξης μέσω των κοκκίων (αποκοκκίωση). Οι εκκριτικές πρωτεΐνες που περιέχονται στα α-κοκκία των αιμοπεταλίων περιλαμβάνουν τον αυξητικό παράγοντα που προέρχεται από τα αιμοπετάλια (PDGF-AA, BB και τα ισομερή ΑΒ), TGF-B (TGP-B) παράγοντα αιμοπεταλίων 4 (Pf4), ιντερλευκίνη -1 (IL-1), τον προερχόμενο από αιμοπετάλια παράγοντα αγγειογένεσης (PDAF), τον VEGF, τον επιδερμικό αυξητικό παράγοντα (EGF), τον προερχόμενο από αιμοπετάλια ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (PDEGF), ECGF, IGF, οστεοκαλσίνη (Oc), οστεονεκτίνη (On), ινωδογόνο (FF), βιτρονεκτίνη (Vn), ινονεκτίνη (FN) και θρομβοσπονδίνη-1 (TSP-1). Αυτοί οι αυξητικοί παράγοντες βοηθούν στην επούλωση μέσω της προσέλκυσης μη διαφοροποιημένων κυττάρων της νεοσυσταθείσας μήτρας και της ενεργοποίησης της κυτταρικής διαίρεσης.  Το PRP μπορεί να καταστείλει την απελευθέρωση κυτοκινών και να μειώσει τη φλεγμονή. Αλληλεπιδρά με τα μακροφάγα για τη βελτίωση της επούλωσης των ιστών και την αναγέννηση, την ανάπτυξη νέων τριχοειδών και επιταχύνει την επιθηλίαση σε χρόνια τραύματα.  Τα αιμοπετάλια στο SW-PRP παίζουν επίσης ρόλο στο μηχανισμό άμυνας ενάντια στον ξενιστή με την παραγωγή πρωτεϊνών που προσελκύουν μακροφάγα. Το PRP μπορεί επίσης να περιέχει ένα μικρό αριθμό λευκοκυττάρων που συνθέτουν ιντερλευκίνες. Προηγούμενες μελέτες του SW-PRP έχουν αποδείξει αντιμικροβιακή δράση εναντίον του Escherichia coli, Staphylococcus aureus, μικρόβια ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη όπως το Staphylococcus aureus, Candida albicans και Neoformans Cryptococcus. 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ

  Αν  το PRP έχει ως βάση τουλάχιστον 1.000.000 αιμοπετάλια /ml μπορεί να οριστεί ως θεραπευτικό PRP. Το «Θεραπευτικό PRP» δεν μπορεί να είναι διαφορετικό για κάθε εφαρμογή. Το SW-PRP πρέπει να αποδείξει αν το PRP του SW-PRP KIT διαθέτει μια αρχική τιμή 1.000.000 αιμοπετάλια/ml και όχι για ποια εφαρμογή είναι κατάλληλο.